عشق ، بیان کنید؟ برخی از دانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن

گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن

 در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.

در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان

 کوتاهی تعریف کرد: یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق

 به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.

یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه

نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود.

رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف

 آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله

ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده

ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.

راوی اما پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!

راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که «عزیزم ، تو بهترین مونسم بودی.از پسرمان خوب

مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.››

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند ببر

فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک

، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم

برای بیان عشق خود به مادرم و من بود

که همسایه اش آن را دزدیده باشد برای همین تمام روز او را زیر نظر گرفت. متوجه شد

 همسایه اش در دزدی مهارت دارد مثل یک دزد راه می رود مثل دزدی که می خواهد

 چیزی را پنهان کند پچ پچ میکند. آن قدر از شکش مطمئن شد که تصمیم گرفت به خانه برگردد

 لباسش را عوض کند و نزد قاضی برود. اما همین که وارد خانه شد تبرش را پیدا کرد.

 زنش آن را جابه جا کرده بود. مرد از خانه بیرون رفت و دوباره همسایه را زیر نظر گرفت:

 و دریافت که او مثل یک آدم شریف راه می رود حرف می زند و رفتار می کند.

هوای بهداشت ماهی های کوچولو را هم داشتند
برای آنکه هیچوقت دل ماهی کوچولو نگیرد
گاهگاه مهمانی های بزرگ بر پا میکردند
چون که گوشت ماهی شاد از ماهی دلگیر لذیذتر است !
برای ماهی ها مدرسه میساختند
وبه آنها یاد میدادند که چه جوری به طرف دهان کوسه شنا کنند
درس اصلی ماهیها اخلاق بود
به آنها می قبولاندند که زیبا ترین و باشکوه ترین کار برای یک ماهی این است
که خودش را در نهایت خوشوقتی تقدیم یک کوسه کند
به ماهی کوچولو یاد میدادند که چطور به کوسه ها معتقد باشند
و چه جوری خود را برای یک آینده زیبا مهیا کنند
آینده یی که فقط از راه اطاعت به دست میآیید
اگر کوسه ها ادم بودند
در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت
از دندان کوسه تصاویر زیبا و رنگارنگی می کشیدند
ته دریا نمایشنامه به روی صحنه میآوردند که در آن ماهی کوچولو های قهرمان
شاد و شنگول به دهان کوسه ها شیرجه میرفتند
همراه نمایش آهنگهای محسور کننده یی هم مینواختند که بی اختیار
ماهیهای کوچولو را به طرف دهان کوسه ها میکشاند
در آنجا بی تردید مذهبی هم وجود داشت
که به ماهیها می آموخت
"زندگی واقعی در شکم کوسه ها آغاز میشود"

كيفم خاليست اما كيفم كوك است واز اينكه خاليست هيچ خجالت

 نمي كشم. واز اينكه كوك است تعجبي ندارم. چرا؟! شايد چون

 بي خيالم .نمي دانم!  شايد خيال ميكنم كه بي خيالم . چه فرقي ميكند؟

 مهم اين است كه كيفم كوك است. نه كيفم؟!

مرد رو به شیطان کرد و گفت : همان گونه که بودم .

شیطان رو به مرد کرد و گفت : پس من هم همان گونه که تو هستی با تو  رفتار خواهم کرد !

مرد گفت : چگونه ؟

شیطان گفت : همانگونه که بودم!!

انگار اصلا منو ندیدی که دارم از پشت پنجره نگات می کنم ! انگار اصلا نیستم ! انگار تو هم نیستی !

اما می دونم که داری یواشکی منو می پایی و داری تو دلت آرزو می کنی ای کاش اون لحظه من

اونجا نبودم یا تو اصلا اونجا نمی اومدی ؟اما حالا که رد شدی ! حالا که منو دیدی و حالا هم که

متوجه شدی تو رو دیدم ... نترس ! بیا ! بیا مثل هرروز که رد می شی و فکر می کنی که نمی بینمت٬

 یک گل سرخ از باغچه ی جلو ی خونه بکن و با خودت ببر !

کرد و آسیب دید .

عابرانی که رد می‌شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند .

پرستاران ابتدا زخم‌های پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: "باید

ازت عکسبرداری بشه تا جائی از بدنت آسیب وشکستگی ندیده باشه"

پیرمرد غمگین شد، گفت عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست .

پرستاران از او دلیل عجله‌اش را پرسیدند .

زنم در خانه سالمندان است. هر صبح آنجا می‌روم و صبحانه را با او

می‌خورم. نمی‌خواهم دیر شود !

پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر می‌دهیم.

پیرمرد با اندوه گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمردارد. چیزی را متوجه

نخواهد شد! حتی مرا هم نمی‌شناسد !

پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی‌داند شما چه کسی هستید،

چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می‌روید؟

پیرمرد با صدایی گرفته، به آرامی گفت: اما من که می‌دانم

او چه کسی است...!

بود و با نگراني به پيرمـرد بيمار چشم دوخته بود نگاهي انداخت.

من با حالتی متعجب و خندان به او زل زده بودم تا بالا خره متوجه نگاه من شد

 و سرش را پایین انداخت و از کنارم رد شد.بعد با خودم گفتم ببین فشار

 زمونه با مردم چه کار کرده که همش دارن با خودشون حرف می زنن.

تو حال خودم بودم که متوجه نگاه خندان و متعجب چند بچه

 مدرسه ای شدم.بی توجه سرم را پایین انداختم و رفتم...

دیگه نایی براش نمانده بود

سعی می کرد خودش رو سر پا نگه داره...داشت موفق می شد ..

که در یک لحظه درد تمام وجودش را 

نیمه شب از شدت تشنگی در خواب نالید ... گل ساقه اش را خم کرد

 و قطره های شبنم را در دهان مرد غلتاند ...

 علفهای سبز اطرافش رشد کردند تا گرمش کنند وخورشید صبحگاهی آنقدر

 بر بدنش تابید که گرمش کرد ... صبح که شد ... غلتید که بیدار شود ..

با این کارش علفها را له کرد ... با دستش ساقه گل را

شکست و تا چشمش به خورشید افتاد گفت : " ای لعنت به این خورشید !

 باز هم هوا گرم است ... "

از هر موجودی که فکرشو بکنی 2 تا پیدا می شد

از هر حشره یی

از هر خزنده یی

درنده یی

پرنده یی

حتی انسان

ولی بیشتر از 2 تا ، خیلی بیشتر

خیلی ها منتظر بودن تا عزیزاشون بیان و سوار بشن

ولی انتظارشون بیهوده بود

مثل ناخدای کشتی

سال ها بود که می خواست به لحظه ای که مواد منفجره را در میان دست هایش   لمس کرد فکر نکند .

 نیمه های شب  عرق ریزان از خواب پرید درزیر نور مهتابی که از پنجره می تابید

  کابوس لحظات گذشته دور می شد . سعی کرد یادآوری آن لحظه را به تاخیر بیاندازد

     سعی کرد که دوباره بخوابد   ولی حتی نمیتوانست روی خودش را بپوشاند

     دیگر دستی نداشت که ....

در آن مدت با بی رحمی تمام خیلی از زنها و کودکان بی خبر از حکومت نظامی را کشته بود ... 

در سکوت آن شب صدای شلیکی را شنید ... دلیلش را از سرباز ضارب پرسید ...

 سرباز ضارب با اشاره به جسد پسر بچه گفت: هر چه گفتم ایست ... گوش نکرد . نایستاد ...

 من هم زدمش ... او هم گفت : کار خوبی کردی ! رفت تا جسد را که به صورت به زمین افتاده بود

برگرداند ... پسر کر و لال خودش بود ...  

--  این خانم با شما چه نسبتی دارن ؟

** از دوستان هستند ...

-- چه جالب ! پرویی تا به این حد ؟  زود از ماشین پیاده شین ، 

تمام استخونام درد می کرد .

یاد اولین روزی افتادم که با خنده پک به سیگار دوستم زدم .

یاد اولین روزی افتادم که سیگار جواب نداد و بجاش  ...

یاد اولین روزی افتادم که صدای خنده دخترم تمام وجودم روشاد کرد .

یاد اولین روزی افتادم که تصمیم گرفتم برای همیشه ترک کنم .

یاد اون روزی افتادم که برای مواد گردنبند طلای ظریف دخترم رو ...

یاد اون روزی افتادم که زنم منو از خونه بیرون کرد

دخترم چه گریه ای می کرد .

دختر جوان دسته گل را گرفت و پیرمرد را نگاه کرد که از پله های اتوبوس پایین می رفت

و وارد قبرستان کوچک شهر می شد.

همیشه لابلای حرف هایش این جملات تکرار می شد : 

خیابان کیپ بود و هر چند دقیقه ، یکی دو متر جلو میرفتم ، راهی برای فرار نبود

 برای لحظه ای ، حرکت ماشین ها قدری شتاب گرفت .

همه برای گرفتن راه از دیگری و گریختن از تنگنای خیابان عجله داشتند .

در یک لحظه اتفاق افتاد...

با صدای ناهنجار بوق به جلویی کوبیدم ، عقبی کوبید به من و ………

چند دقیقه بعد راننده آمبولانس آژیر را خاموش کرد ،

 برای همیشه …

با آخرین نیروهای مانده ، با ته مانده امید با افسردگی تمام شماره اش را گرفتم ،

 بوق سوم  گوشی را برداشت :

       * سلام ، می آیی امشب با هم یک کم قدم بزنیم ؟ می خوام باهات درد دل کنم

       *** برای قدم زدن میایم ولی حوصله حرفاتو ندارم .

       * ممنونم و گوشی را قطع کردم

  شب ، توی رختخواب سرم را روی بالش گذاشتم و آرام آرام اشک ریختم و با سیاهی اتاق

 درد دل کردم …… صبح در حالی که قدری سبک شده بودم باز هم دوست داشتم با کسی قدم بزنم .

لباس های مرد را تمیز و اتو کرد ، خانه را آراست ، غذای مورد علاقه مرد را پخت

و بعد بهترین لباسش را که مرد دوست داشت پوشید و به انتظار مرد نشست .

شب ، وقتی که مرد به خانه برگشت ، خسته بود !

زن بدون آنکه به مرد نگاهی بکند و حرفی بزند سفره شام را پهن کرد .

مرد با خودش گفت : اصلا حوصله مرا ندارد !! با یک لقمه غذا می خواهد دهانم را ببندد ،

و بی آنکه نگاه منتظر زن را ببیند رفت و خوابید .

و زن در حالی که همه شور و نشاط خود را با سفره شام جمع می کرد

صبورانه به انتظار بیدار شدم مرد نشست تا بار دیگر سفره را بگسترد

با شادی پریدم تو بغل مادرم و ساک پر از پول رو دادم بهش ، مادرم گریه و دعا کرد ،

خواهرم زیر سرم اشک شادی ریخت و داداش کوچکم دستم رو بوسید .

پول زیادی بود ، همه بدهی ها رو می تونستم با اون بدم ، تازه وضع زندگی مون هم بهتر می شد .

از در خونه که وارد شدم از حال رفتم ، تازه داشتم زندگی با یک کلیه رو تجربه می کردم .

آره قبول داریم . ما بچه های خوبی واسه بابامون نبودیم .

اون رو گذاشته بودیمش خونه سالمندان و دیر بهش سر می زدیم ، هرچی می گفت بیشترسربزنین ،

می گفتیم : کارداریم .

می گفت دلم واسه بچه هاتون تنگ شده ،

می گفتیم اونا هم درس دارن .

آره ! در حق اون ظلم کرده بودیم .

اما الان حدود یک ماهه که بچه های خوبی واسه بابامون شدیم .

 اون رو از خونه سالمندان آوردیم بیرون . دیگه هر هفته بهش سر می زنیم .

بچه هامون رو هم با خودمون می بریم .

حالا هم میخوایم واسش یه مراسم چهلم عالی و با کلاس بگیریم .

کنار پارک نشسته بود و عصای سفیدش را محکم در دست جمع کرده بود ...

صدای غرش آسمان را شنید ... بلند شد و دستش را برای گرفتن قطرات باران دراز کرد ..

 ناگهان سردی چیزی را در کف دستش احساس کرد...

دختر بچه در حالیکه به سرعت از کنارش می گذشت فریاد زد : مامان...!

 پول رو دادم به اون گداهه...

وقتی که سر از تخم در آورد با بقیه جوجه ها فرق داشت .. از همه زشت تر بود..

وقتی به این موضوع پی برد یاد قصه جوجه اردک زشت افتاد

که مادرش برایشان وقتی در تخم بودند تعریف کرده بود...

به همین دلیل شروع کرد به خودش را گرفتن..می گفت :

من همون جوجه اردک زشتم که بزرگ شد خوشگل میشه ...

همه طردش کرده بودند..ولی او همچنان خودش رو می گرفت...

تا اینکه مدت ها گذشت و بزرگ شد ..با هیجان به لب برکه رفت و چشمانش را باز کرد :

 یک کلاغ زشت را دید که بهت زده به او تماشا می کرد......!!!

از وقتی که سر از تخم در آورده بود آرزوی پرواز داشت هر موقع  فکر می کرد وقتی بزرگ شد

 مثل این پرنده های تو آسمان پرواز می کنه قند تو دلش آب می شد ....

ولی بیچاره خبر نداشت یک جوجه مرغه.....!!!

هميشه عادت داشت پيامک هايي که براش مياد رو يک روز ديرتر بخونه، ميگفت کلاس داره که

 دير جواب بدي. اونشب يه پيامک براش رسيد، جواب نداد و گوشيشو خاموش کرد.

فردا متن پيغامو خوند، خواهرش نوشته بود:

                                                                 حال پدر بده، زود خودتو برسون دير نکني ها.